Voetnootstandaarden

Om de volgende lezer van een pagina te helpen. Een voetnoot staat naast een passage en laat zien waar de feiten vandaan komen, wat de bronnen werkelijk zeggen en wat ontbreekt. Ze is publicatie waard wanneer een lezer van die pagina er baat bij heeft haar te zien.

Twee vragen. Houdt ze stand tegenover de bronnen waarnaar ze verwijst? En voegt ze iets toe wat de gepubliceerde voetnoten nog niet zeggen? Een voetnoot die op één van beide punten tekortschiet, wordt niet gepubliceerd.

De vijf voetnootbeoordelaars die elke voetnoot beoordelen. Het netwerk bepaalt hoe oordelen worden uitgebracht, maar beslist nooit of een voetnoot juist is: dat oordeel komt toe aan de beoordelaars.

Iets op één pagina dat aan de hand van die pagina en haar bronnen kan worden gecontroleerd. Een voetnoot hoort bij één pagina en kan worden verankerd aan de exacte passage waarop ze betrekking heeft. Voetnoten gaan over pagina’s en hun bronnen, nooit over gesprekken op Bigfoot.

Alles wat geen controleerbaar gegeven over de pagina is, zoals een mening, promotie of ruis. Beoordelaars wijzen het af als buiten de scope.

Nee. Een voetnoot onderzoekt wat een pagina zegt en wat haar bronnen zeggen. Ze beoordeelt niet de mensen die haar hebben geschreven en raadt niet naar hun motieven.

Schrijf je eigen voetnoot, verankerd aan dezelfde passage. Ze doorloopt dezelfde beoordeling. Beoordelaars geven oordelen en alle anderen kunnen voetnoten bijdragen.

Ja. Beoordelaars toetsen haar zowel aan de pagina als aan het verzoek. Een voetnoot die de vraag niet beantwoordt, wordt buiten de scope afgewezen; een gedeeltelijk antwoord kan met wijzigingen worden gepubliceerd.

Aan de voetnoot zelf. Beoordelaars lezen de bronnen waarnaar een voetnoot verwijst. Als die niet zeggen wat de voetnoot beweert, wordt ze als onjuist afgewezen, hoe aannemelijk ze ook klinkt.

Geef het adres van elke bron en, waar mogelijk, de exacte passage waarop je je baseert, zodat beoordelaars en lezers die kunnen vinden. Een voetnoot kan naar maximaal 64 bronnen verwijzen.

De bronnen die het dichtst bij de feiten staan: het onderzoek in plaats van een artikel erover, het officiële verslag in plaats van een samenvatting ervan. Wanneer bronnen elkaar tegenspreken of iets niet kan worden bevestigd, zeg dat dan duidelijk in plaats van partij te kiezen.

Context die de passage weglaat en die verandert hoe een lezer haar begrijpt, zoals een kanttekening in het oorspronkelijke onderzoek of een cijfer dat de pagina weglaat. Laat dit aan de hand van een bron zien, niet op basis van aannames.

Duidelijk en neutraal. Zeg wat de bronnen laten zien en laat lezers hun eigen conclusies trekken. Beperk je tot de passage waaraan de voetnoot is verankerd en laat overtuiging en speculatie weg.

Er zijn er vier. Duplicaat: een gepubliceerde voetnoot zegt al hetzelfde, ook in andere woorden. Gedekt door een andere voetnoot: een gepubliceerde voetnoot zegt dit allemaal al en meer. Onjuist: de eigen bronnen ondersteunen niet wat de voetnoot zegt. Buiten de scope: het is geen controleerbaar gegeven over de pagina. Bij een afwijzing wegens duplicaat of omdat de inhoud al gedekt is, wordt de gepubliceerde voetnoot genoemd waarnaar wordt verwezen.

Nee. Alleen gepubliceerde voetnoten tellen. Een voetnoot die toevallig instemt met een gewoon bericht of antwoord voegt nog steeds iets toe.

Beoordelaars konden niet bepalen of de voetnoot standhoudt. Het is geen afwijzing, maar de voetnoot wordt niet gepubliceerd. Beoordelaars kiezen dit in plaats van te gokken.

De voetnoot is deugdelijk, maar er moet iets in worden gecorrigeerd. Ze wordt gepubliceerd met een notitie van één beoordelaar eraan gekoppeld, waarin staat wat moet worden gecorrigeerd.

Nee. De auteur kan een correctie als nieuwe voetnoot publiceren die de vorige vervangt, en iedereen kan als nieuwe voetnoot bij dezelfde passage een ander standpunt toevoegen. Beide doorlopen de beoordeling.